----- ---- -----

δηλαδη τι ? θα φευγουμε απο τα σπιτια μας και δε θα ξερουμε αμα θα γυρισουμε πισω .. δε θα ξερουμε αμα βρεθουμε στη μεσολλογιου καταχαμα ενω πηγαμε για σουβλακια στον ινδο.. θα βρισκομαστε ερμαια ενος χεριου που αποφασιζει να ριξει ενα μπουκαλι με σχοινι στο χωρο της δουλειας μας.. ενω πριν καποιος μας κλειδωσε σε αυτους μην τυχον και φυγουμε λιγο νωριτερα ..
τι συμβαινει ? μπορει καποιος επιτελους να μας εξηγησει ?
μια λερναια υδρα.. που της κοβεις ενα κεφαλι και ξεπεταγονται δυο ..
θλιψη ..οργη ..οδυνη .. σκατα .. η καλυτερα .. Σ Κ Α Τ Α ..
ιδιο συναισθημα με εκεινο του σαββατου 2 χειμωνες πριν ..
παγωμαρα ..και το απολυτο κενό ..
καμια διαθεση αισιοδοξιας ...

never ..

..postpone your hapiness ..

colour me ..

Και οπως λεει και ενα τραγουδακι της Αφροδιτης Μανου ,,,

χαμήλωσε.. απο ψηλά δε ζωγραφίζονται τα όνειρα ..

χαμήλωσε .. δε βλέπεις πως το κόκκινο θέλει να δραπετευσει ??

και το πράσινο ..και το κίτρινο ..και νομίζω και το πορτοκαλί ζητάνε εξόδους διαφυγής..

ποιος είπε πως μεγαλώνοντας οι άνθρωποι κάπως ηρεμουνε μέσα τους ..

σα να βρίσκουν,λεει,τις ισορροπίες τους ?

γιατι αισθανομαι πως το δικό μου μυαλό είναι έτοιμο να σκάσει απο τα πολλά βελάκια που το τριγυρίζουν ?

ειναι σαν εκεινο το στίχο .. "εαν δε χωρας μέσα σε μια άδεια πατρίδα "..και εαν δε χωρας και σε απογευματα σαββάτου σκοτεινά,εκτος και εντός ..

χρωματα παρακαλω ..

Στη χθεσινη συγκεντρωση για τον Μαριο Ζ. ... παιδακια ζωγραφιζουν σε ενα μεγαλο χαρτι .. λουλουδια και καγκελα φυλακης .. και ξαφνικα το ενα απο αυτά σταματαει έντρομο ..

"μα μαμά μου τελειωσαν τα χρώματα ... "

πόσο δισήμαντο ακουστηκε αυτό ..

εκει που η ανελευθερία σου ρουφάει κάθε αισιοδοξια και κάθε χρωματιστή πλευρα των πραγμάτων τριγύρω ..

(Ν) iceland

back .. ( ? )

και οπως συνηθιζω να λεω τον τελευταιο καιρό ..
fuck !!
εχουν περασεις 3 ολοοοκληροι μηνες απο την τελευταια αναρτηση ..και τι μήνες !
ολα συμβαινουν τόσο γρηγορα.. που ουτε καν να τα επεξεργαστω δεν εχω προλάβει ..πόσο μάλλον να τα γραψω !καταστρώματα πλοιων ..βουνοκορφές ηπείρου ..γλυκο κουταλιου καρυδάκι στα ζαγοροχώρια ..γλυκο κουταλιου μανταρίνι στη χώρα της αμοργόυ ..
" εβγαζα απ΄τις τσέπες μου φλουδες μανταρίνι ..σου ριχνα στα μάτια να πονάς ... "

και πριν από όλα αυτά.. αχ πριν από ολα αυτά ... κουμπακι κλαμματος με το που εκτυπωνεται το Boarding pass λονδινο -ρέκιαβικ .. και η πρωτη εικόνα .. αυτη της σιωπής..ενα ολόγιομο φεγγάρι να αντανακλαται σε πάγους .. και εσυ να γελάς μη μπορώντας να ισοροοπήσεις με τα αλα αστροναύτη παπουτσια ...

καλωσορίσαμε λοιπον .. μα πάνω απο όλας.. καλως σας βρηκαμε ..
μα καλά που ημουν 3 μήνες..μα τέτοια άρνηση !

vs loneliness

συν -τροφιά ..
κρασι με μπαχαρικά αλα αμελί ..
μουσικές του κραουνάκη ..
ταξιδια του μυαλού ... αλκοολ μεχρι λιποθυμιάς..
και δυναμωτικο μελι με αμυγδαλα νάξου για να συνέλθεις...
αυτη η εποχη θα ήταν διαφορετική..
εαν εσυ και εγώ ..
εσείς και εμείς ... και απο τους δασκάλους μας ..μικρους μας και μεγαλους μας ..